Το κινητό η τουαλέτα και το χέρι

Τι κοινό μπορεί να έχουν αυτά τα τρία; Σε πολλούς μας έχει συμβεί, όταν πάμε στην τουαλέτα να σκύψουμε για να κάνουμε τα τσισάκια μας, από κάποια τσέπη σε κανένα πουκάμισο, μαζί με τα τσισάκια, στην τουαλέτα και το κινητό μας! Κάποιοι τολμηροί, τι κάνουν…..βάζουν το χέρι τους, στην τουαλέτα και βγάζουν το κινητό…Κάποιοι, λένε “κομμάτια να γίνει” τραβάνε και το καζανάκι για να ξεπεράσουν τον πόνο της θέας του κινητού τους, στον πάτο της τουαλέτας (κακούργα τουαλέτα που τα πάντα τα καταπίνεις!). Εμένα κινητό δε μου έχει πέσει στην τουαλέτα, αλλά μου είχε πέσει μια καδένα από το χέρι την ώρα που έκανα τσισάκια και αναγκάστηκα να βάλω το χέρι στο όμορφο εκείνο άσπρο μέρος…..Και το χέρι και η καδενίτσα στο χέρι περάσανε από βιολογικό έλεγχο. Σε ένα φίλο μου ενώ σφουγγάριζε, δύο φορές, του έπεσε κινητό μέσα στον κουβά με το νερό. Την πρώτη φορά δεν έβαλε μυαλό, συνέχισε να το έχει στην τσέπη στο πουκάμισο ενώ σφουγγάριζε το μαγαζί και του έπεσε ξανά, το άλλο κινητό που αγόρασε, γιατί το προηγούμενο μετά την ελεύθερη πτώση στον κουβά, πνίγηκε….Σε έναν όμως νεαρό, στη Γαλλία, συνέβη κάτι παράξενο. Ενώ ταξίδευε με τρένο του ήρθαν όλα στραβά, εντελώς στραβά για την ακρίβεια. Πρώτο στραβό: του έπεσε το κινητό στην τουαλέτα. Δεύτερο στραβό: έκανε το θαρραλέο (που έλεγα πιο πάνω που κάποιοι τολμηροί βάζουμε το χεράκι μας, σε αυτό το όμορφο μέρος…) και έβαλε το χέρι του μέσα. Τρίτο στραβό: η τουαλέτα ήταν ζόρικη και σφήνωσε το χέρι του, μέσα της….Και το αποκορύφωμα της όλης κατάστασης ήταν πως το τρένο ήτανε υψίστης ταχύτητας (τώρα πόσο υψίστης δεν ξέρω, μπορεί να πήγαινε και με 200 και με 400 και με 1000 που λένε, πάντως πήγαινε με πολλά χιλιόμετρα, μίλια, όπως θέλει ο καθένας ας το σκεφτεί) και σε αυτά τα τρένα δεν είναι ότι καλύτερο να ταξιδεύεις, με το χέρι σου σφηνωμένο στην…..τουαλέτα. Ευτυχώς αυτό το γνώριζε και ο οδηγός του τρένου (το ότι δηλαδή, οι επιβάτες δεν είναι για να κάθονται με το ένα χέρι στην τουαλέτα…) και αμέσως το σταμάτησε. Και αρχίζει η επιχείρηση “απεγκλώβιση του χεριού που σφήνωσε στην τουαλέτα”. Ήρθαν λοιπόν εκεί οι πυροσβέστες, για να βάλουν ένα χέρι που λένε, στον επιβάτη που ήταν με το ένα χέρι, εκτός (για το άλλο χέρι είπαμε που ήταν). Αφού είδαν την όλη κατάσταση η οποία ήταν και ιδιάζουσα και ίσως και πρωτοφανής για αυτούς, άρχισαν να σκέφτονται λύσεις: η μία λύση ήτανε να κόψουν το χέρι του νεαρού και να ξεμπερδεύουν στα γρήγορα να τελειώνει αυτή η ιστορία να πάνε και αυτοί στο σπίτι τους, αφού μπορεί να έπαιρνε ώρα η δουλειά και στο δημόσιο (τουλάχιστον το Ελληνικό για το Γαλλικό δεν ξέρω) όταν περάσει το ωράριο που τον είδατε τον Παναή που λένε. Αυτό φυσικά από όλους μάλλον θα κρίθηκε υπερβολικό γιατί, εντάξει, εδώ μας φωνάζουν για να κατεβάζουμε γάτες από δέντρα, δε θα κάτσουμε να ασχοληθούμε με τον άνθρωπο αυτόν; Θα μας πάρουν με τα γιαούρτια. Η δεύτερη λύση που ήταν και πιο χρονοβόρα ήταν να προσπαθήσουν να  βγάλουν το χέρι από μέσα. Ε άρχισαν λοιπόν, τράβα ο ένας πυροσβέστης από εδώ, τράβα ο άλλος πυροσβέστης από εκεί, είδαν ότι τελικά μπορεί να του βγάζανε το χέρι όχι από την τουαλέτα, αλλά από το σώμα του. Γιατί και το χέρι, δε μπορείς να το τραβάς όσο θες. Δεν είχανε να κάνουν με τον Τιραμόλα για όσους παλιούς θα θυμούνται το κινούμενο αυτό σχέδιο. Οπότε μετά από ώρες, πήραν την τελική απόφαση. Ξήλωσαν την τουαλέτα όπως ήτανε μαζί με το χέρι μέσα, πήραν και τον νεαρό μαζί τους με τα αξεσουάρ του (τουαλέτα, τη βάση που στηριζόταν, τις βίδες κλπ) και βουρ για το νοσοκομείο, γιατί η υπόθεση πλέον, άπτονταν, της…..ιατρικής. Τώρα εκεί τι έγινε τι να σας πω. Δεν είμαι γιατρός για να ξέρω σε αυτές τις περιπτώσεις τι κάνουν. Μπορεί να πείρανε κανένα καλέμι ειδικό, καμιά ειδική βαριοπούλα, κανέναν ειδικό για τέτοιες περιπτώσεις γκασμά…Πέρα όμως από αυτά, τελικά εύχομαι να πήγανε όλα καλά, γιατί αυτός ο άνθρωπος, είχε μια εμπειρία, που κανένας δε θα ήθελε να έχει. Τελικά εκτός από την υπογραφή σου και το άλλο σου (ξέρετε ποιο σημείο αναπαραγωγής εννοώ στο σώμα μας για τους άντρες), πρέπει να προσέχεις και το χέρι σου που το βάζεις!!.

Η ιστορία είναι αληθινή και τη διάβασα στο http://www.madata.gr/index.php/33/41/26236.html

O Phil Collins για τους άστεγους

Μου αρέσουν πολύ τα τραγούδια της δεκαετίας 80 και αρχές 90, αλλά και προηγούμενων δεκαετιών. Έτσι αποφάσισα να κάνω μια κατηγορία με όσα τραγούδια μου φέρνουν αναμνήσεις από εκείνες τις εποχές. Το Another Day In Paradise. Θυμάμαι στα κλαμπ και στα μπαράκια που πηγαίναμε, που το παίζανε συνέχεια και είχε γίνει παγκοσμίως μεγάλη επιτυχία. Το video clip δείχνει πικρές αλήθειες, που αν και περάσανε τόσα χρόνια αυτές όχι μόνον παραμένουν, αλλά γίνονται ολοένα και περισσότερες. Ο Phil Collins, ήτανε ένας από τους τραγουδιστές που άκουγα αρκετά από τα τραγούδια του εκείνης της εποχής. Ας λοιπόν μέσα από το video clip και τα λόγια του τραγουδιού, προσπαθήσουμε όσοι μπορούμε να νιώσουμε αυτούς τους ανθρώπους, που για σπίτι έχουν μία χαρτόκουτα, για κρεβάτι ένα παγκάκι και για συντροφιά…..τη μοναξιά τους. Αισθάνομαι επανερχόμενος στην εποχή του 80, πως τα τραγούδια εκείνα, βασιζόταν στην φωνή του καλλιτέχνη, περνούσανε με φυσικούς ήχους πολύ λιγότερο επεξεργασμένους, από τα μηχανήματα της εποχής εκείνης και άγγιζαν πολύ τον κόσμο. Πέραν όμως αυτού, τον προβλημάτιζαν, τον έκανα να νιώθει όμορφα (ανάλογα με το στυλ της μουσικής) και η επιτυχία των τραγουδιών εκείνων, αποδεικνύεται από το γεγονός, πως ακόμα και σήμερα πολλοί νέοι, που τότε μπορεί να μην είχαν γεννηθεί ή να ήτανε μικροί ακόμα τα ακούνε. Τραγούδια όμορφα, μακριά από μηδενισμούς και μηνύματα αλληλοσυγκρουόμενα, που βγάζουν οργή, που μεταδίδεται στο κοινό και έτσι αναπαράγεται μια κατάσταση, όχι γαλήνης και ηρεμίας, αλλά έντασης και ανησυχητικής εκδίκησης. Το βίντεο δεν το βάζω στο blog για λόγους πνευματικής ιδιοκτησίας την οποία σέβομαι απόλυτα. Παραθέτω το link του.

http://www.youtube.com/watch?v=LaCT5AeRC5s

Στίχοι:

She calls out to the man on the street
sir, can you help me?
Its cold and Ive nowhere to sleep,
Is there somewhere you can tell me?

He walks on, doesnt look back
He pretends he cant hear her
Starts to whistle as he crosses the street
Seems embarrassed to be there

Oh think twice, its another day for
You and me in paradise
Oh think twice, its just another day for you,
You and me in paradise

She calls out to the man on the street
He can see shes been crying
Shes got blisters on the soles of her feet
Cant walk but shes trying

Oh think twice…

Oh lord, is there nothing more anybody can do
Oh lord, there must be something you can say

You can tell from the lines on her face
You can see that shes been there
Probably been moved on from every place
cos she didnt fit in there

Oh think twice…

πηγή:

Περισσότερες πληροφορίες για το τραγούδι

: http://en.wikipedia.org/wiki/Another_Day_in_Paradise

Υπολογιστή μου αγάπη μου

Έχω έναν υπολογιστή που τον αγόρασα πριν 4 χρόνια με P4 επάνω, μνήμη DDR1 κλπ κλπ μαραφέτια πάνω στη μητρική εκείνης της εποχής. Ξέχασα, η οθόνη είναι CRT. Πήρα και έναν καινούργιο πιο γρήγορο γιατί ο παλιός τα Vista τα πήγαινε σε slow motion και φαινόταν πως δεινοπαθούσε για να τα “τρέξει”. Μάλλον τα Vista τρέχανε τον υπολογιστή. Οπότε γύρισα στα “αγαπημένα” μου XP που και πιο σταθερά είναι και πιο ελαφριά. Από τη μέρα που τον πήρα τον καινούργιο υπολογιστή (έχει καμιά 3 μήνες), ζήτημα αν τον δούλεψα 30 φορές. Τον έχω για να ακούω μουσική και όλη μου τη δουλειά την κάνω στον παλιό. Δεν ξέρω, αλλά πείτε το παραξενιά, ιδιοτροπία, ο παλιός είναι αλλιώς που λένε Έχω ένα συναισθηματικό δέσιμο τελικά μαζί του. Πριν πάρω τον νέο σταθερό, σκέφτηκα για φορητό. Όμως φορητό υπολογιστή για να τον δουλεύω μέσα στο σπίτι μόνο, πάει πολύ. Εντάξει είναι πως βολεύει στον καθένα. Άλλοι θέλουν να κάθονται όπου θέλουν στο σπίτι τους και να έχουν και τον φορητό μαζί τους και ας μην τον χρειάζονται έξω. Εγώ πάλι επειδή μου αρέσει η αναβάθμιση και επειδή δε μου αρέσει μία καμένη μητρική να με κάνει να αλλάξω ολόκληρο υπολογιστή, αφού στους φορητούς η μητρική αν καεί κοστίζει κοντά στα 400€, προτιμώ τον σταθερό που έχει πολύ πιο φτηνά ανταλλακτικά. Μετά στους φορητούς είναι και τα σκασμένα Vista που δε μπορείς να τα βγάλεις και να βάλεις τα XP. Οπότε είμαι σταθερός σε κατηγορία υπολογιστών και σταθερός ακόμα με τον παλιό, αλλά τίμιο (έχει γράψει ώρες και ώρες ανοιχτός χωρίς να παραπονεθεί καθόλου, ενώ οι σημερινοί είναι πολύ ευαίσθητοι) υπολογιστάκο μου. Τελικά οι P4 επεξεργαστές (φτου μη ματιάσω αυτόν που έχω) βγήκαν σκυλιά. Φρόνιμα σκυλιά, όχι άτακτα. Τέλος πάντων, το κόλλημά μου ακόμα παραμένει με τον παλιό υπολογιστή, έχοντας τον καινούργιο για να κάθεται……Δεν ξέρω αλλά έχω την εντύπωση πως γενικά τα καινούργια προιόντα όλο και πιο ψεύτικα γίνονται. Θέλετε από αυτοκίνητα, ηλεκτρικές συσκευές, μοτοσυκλέτες, καρέκλες!….Έχω στο δωμάτιό μου μια τηλεόραση 15αετίας και (φτου και αυτήν να μην τη ματιάξω) αντέχει και παίζει μια χαρά και μάλιστα δουλεύει και υπερωρίες. Πήραν οι φίλοι μου, αυτές τις πλάσμα πως λέγονται πριν κανά δύο χρόνια και ο καθένας έχει και ένα παράπονο. Όχι ότι είναι σκάρτες, αλλά “γεννάνε” πιο συχνά. Είναι αυτό που έγραψα και παραπάνω. Τα κάνανε πιο ευαίσθητα τα σημερινά μαραφέτια. Σαν τους ανθρώπους που σήμερα είναι πιο ευαίσθητοι, εκτός από μερικές εξαιρέσεις, που ακόμα αναρωτιέμαι αν τελικά είναι οι εξαιρέσεις ή ο κανόνας….

Ο πιλότος τα είχε τσούξει λίγο

Ένας πιλότος αμερικάνικης αεροπορικής εταιρίες πιάστηκε στο αεροδρόμιο στο αεροδρόμιο Χίθροου του Λονδίνου να είναι μεθυσμένος, μετά από αλκοτέστ που του κάνανε. Το μηχανάκι για το αλκοτέστ κόντεψε και εκείνο να μεθύσει. Η συμπεριφορά του διαβάζω ήτανε περίεργη…..Αναρωτιέμαι τι μπορεί να έκανε και να ήτανε περίεργη η συμπεριφορά του. Μπορεί να περπατούσε με κανένα μπουκάλι ουίσκι στο χέρι, να έκανε οκταράκια κλπ. Ευτυχώς πάντως που τον συνέλαβαν γιατί σύμφωνα με το άρθρο “Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εν λόγω πιλότος επρόκειτο να εκτελέσει την πτήση Λονδίνο-Σαν Φρανσίσκο” και σύμφωνα με εμένα ή όντως θα εκτελούσε και την πτήση και τους επιβάτες σε κανένα κορφοβούνι, ή αντί για το Σαν Φρανσίσκο θα τους πήγαινε σε κανένα Σαν Πάολο.

Το σάντουιτς αντί να πάει για ρεκόρ Γκίνες πήγε στα στομάχια των παρευρισκομένων

Στο Ιράν, μαζεύτηκαν πόσοι αρτοποιοί, μάγειρες κλπ για να κάνουν το μεγαλύτερο σάντουιτς του κόσμου και να το βάλουν οι υπεύθυνοι στα ρεκόρ Γκίνες. Με το που βάλανε το σάντουιτς στην πλατεία για να το μετρήσουν, όσοι ήταν εκεί, άρχισαν να το μετρούν με το δικό τους τρόπο. Είδαν πόσο από το σάντουιτς μπορεί να χωρέσει στο στομάχι τους και του δώσανε να καταλάβει. Οι υπεύθυνοι τελικά μείνανε με ένα φιλμ από ένα τηλεοπτικό σταθμό και σε αυτό θα βασιστούν, αφού το σάντουιτς έγινε παρελθόν πριν μετρηθεί. Τι είχε μέσα το σάντουιτς:

“Οι διοργανωτές είχαν προγραμματίσει να γεμίσουν ένα σάντουιτς μάκρους  1.500 μέτρων με 700 κιλά  κρέας στρουθοκαμήλου και 700 κιλά κρέας κοτόπουλου, και να το επιδείξουν σε ένα πάρκο της Τεχεράνη.”

πηγή: http://www.madata.gr/index.php?news=25759

Συγνώμη αλλά, όταν έξω στον κόσμο υπάρχει πείνα, τι περίμεναν οι διοργανωτές όταν βάλανε στο τραπέζι 700 κιλά  κρέας στρουθοκαμήλου και 700 κιλά κρέας κοτόπουλου; Να καθότανε ο κόσμος να το κοιτάει το σάντουιτς να το μετράνε; Κάπου δηλαδή αποτελεί και πρόκληση. Ο άλλος να μην έχει να φάει και εσύ να του εμφανίζεις ένα σάντουιτς ενάμιση χιλιομέτρου, για να…..κερδίσεις το ρεκόρ. Ε τελικά το ρεκόρ το κέρδισε ο κόσμος που έδειξε πως σε τέτοιους καιρούς κάποιοι θα πρέπει να σκέφτονται και τους άλλους.

Κατεβήτε να σπρώξετε

Σε αεροπορική εταιρίες χαμηλού κόστους, το αεροπλάνο μόλις πάτησε στο έδαφος, ο πιλότος, είδε πως είχαν μείνει από καύσιμα! Πάλι καλά δηλαδή που δε μείνανε στον αέρα!! Τέλος πάντων μέχρι εδώ λες όλα καλά, οι άνθρωποι ευτυχώς δεν πάθανε τίποτα, αφού ο πιλότος κατάφερε να το προσγειώσει. Όταν το αεροπλάνο όμως προσγειώθηκε, επειδή ήταν σε μικρή απόσταση από τον τερματικό σταθμό, δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν να κατέβουν και οι επιβάτες και το πλήρωμα να κάνουν τι; Να πάνε σπίτια τους; Καλά θα ήταν. Κατέβηκαν να σπρώξουν το αεροπλάνο! Νταλίκα να σπρώχναν και πάλι δεν ξέρω πόσα μέτρα θα την πηγαίνανε. Ολόκληρο αεροπλάνο πως τους ήρθε να το σκουντήσουν; Καλά σε αυτές τις περιπτώσεις, που μείνει από καύσιμα το αμάξι, το μηχανάκι, το……αεροπλάνο, ο τυχερός της παρέας ξέρετε ποιος είναι. Ο οδηγός και στην προκειμένη περίπτωση ο πιλότος που κάθετε στο τιμόνι γιατί κάποιος πρέπει όταν σκουντάνε οι άλλοι “τυχεροί” να κατευθύνει το….αεροπλάνο. Δίνει και διαταγές “άντε βρε σιγά το πράγμα. ένα αεροπλάνο δε μπορείτε να σκουντήξετε. δε φάγατε όσο πετούσατε; άντε λίγο ακόμα και φτάσαμε”. Τους βγήκε τους επιβάτες το φθηνό εισιτήριο, ξινό. Δύο ώρες τους είχανε στο σκούντημα. Σίγουρα μετά όλοι θα είχανε κάνει κάτι μπράτσα και πόδια. Bodybuilderάδες τους κάνανε τους επιβάτες. Κανονικά για αυτή την νίλα που φάγανε θα έπρεπε όχι μόνο να τους επιστρέψουν τα λεφτά, αλλά και να τους πληρώσουν και από πάνω, αφού από επιβάτες τους κάνανε χαμάληδες!!

πηγή: http://www.madata.gr/index.php?news=24579

Κάτι πρέπει να κάνουν στη Ferrari

Αυτό που είδα στην ομάδα της Ferrari στα pits, δείχνανε να μην υπάρχει συννενόηση, να υπάρχει μία επιπολαιότητα που τελικά κόστισε στον Μάσσα τον αγώνα και τους 10 πολύτιμους βαθμούς. Όμως το κακό δε σταμάτησε εκεί, αφού ο Ραικόνεν στο τέλος του αγώνα προσγείωσε το μονοθέσιό του, στον προστατευτικό τοίχο (παρόμοια σκηνή με αυτή του αγώνα του Βελγίου). Το καψάνε οι υπεύθυνοι στο pitstop τον Μάσσα, που τον βάλανε να φύγη με την μάνικα και το σωλήνα ανεφοδιασμού μαζί του! για να σταματήσει προς το τέλος της εξόδου των pits, όταν κατάλαβε πως εκτός από το μονοθέσιο, κουβαλούσε και ένα περίεργο ασημί πράγμα (ήτανε η μάνικα με το σωλήνα ανεφοδιασμού….). Το κακό μάλλον ξεκίνησε από τον υπεύθυνο που πατάει το κουμπάκι για να ανάψει το λαμπάκι που δινει εντολή στον πιλότο να φύγει από τα pits. Ο υπεύθυνος για αυτήν τη δουλειά άναψε λάθος λαμπάκι και ο Μάσσα εκτός του ότι έφυγε με τη μάνικα στο μονοθέσιο κόντεψε να πέσει και πάνω στο μονοθέσιο που πήγαινε να τον περάσει από τα pits. Κάποτε η ferrari φημιζότανε για την οργάνωση και την καλή δουλειά που κάνανε οι άνθρωποί της στα pits stop. Από τη στιγμή όμως που έφυγε ο Ross Braun τα πράγματα έχουν αλλάξει. Όσο για τον Ραικόννεν δεν ξέρω αν θα το κάνει σύστημα στους τελευταίους γύρους, να σημαδεύει τους τοίχους. Κρίμα πάντως να χάνει κάποιος τον αγώνα όχι από δικά του λάθη, αλλά από αυτά της ομάδας. Ο Αλόνσο από την πλευρά του, κέρδισε δίκαια τον αγώνα που από ότι φάνηκε στις δηλώσεις του πριν τον αγώνα, μόνο με ένα θαύμα θα μπορούσε να το κάνει. Ο Χάμιλτον, μάλλον διάλεξε μετά τα όσα συνέβησαν να οδηγήσει συντηριτικά και να μη διακινδυνέψει προσπεράσεις με ρίσκο, αν και την κατάλληλη στιγμή έδωσε το στίγμα των οδηγικών του ικανοτήτων, όταν προσπέρασε τον Κούλθαρντ. Εκείνος που φάνηκε να είναι λίγο στον κόσμο του, ήταν ο Κοβαλάινεν….Ο Κούμπιτσα και ο Ροσμπεργκ με το αυτοκίνητο ασφαλείας να μπαίνει πριν γίνει το πρώτο pit stop είχανε δύο επιλογές. Ή να μείνουν από καύσιμα ή να μπούνε στα pits εισπράτοντας μαζί με το καύσιμο που τους ήτανε απαραίτητο και ένα penalty. Όχι δεν τους βάλανε σε κάποιο γήπεδο να έχουν απέναντι κάποιον τερματοφύλακα για να βάλουν γκολ. Τους ανάγκασαν σε ποινή διέλευσης από τα pits. Ο αγώνας με αυτά που συνέβησαν είχε θέαμα, όμως αυτό που έκανε τη διαφορά, ήτανε το γεγονός ότι διεξήχθει νύχτα για πρώτη φορά στην ιστορία της φόρμουλα ένα. Η ferrari μάλλον πρέπει να αναθεωρήσει την τακτική με το λαμπάκι στα pits, γιατί τα γεγονότα δείχνουν πως μέχρι τώρα τα αρνητικά είναι περισσότερα και πιο καταστροφικά από τα θετικά αυτής της επιλογής τους. Μία επιλογή που καμία άλλη ομάδα δεν έχει υιοθετήσει, πράγμα καθόλου τυχαίο.

Η οικονομία θα κρίνει τον νικητή στις Η.Π.Α.

Το δυνατό χαρτί του Ομπάμα είναι η Αμερικάνικη οικονομία, ενώ του Μακέιν η εμπειρία του στην εξωτερική πολιτική. Μετά τις πτωχεύσεις των τραπεζών στις Η.Π.Α. το βούτυρο στο ψωμί του Ομπάμα μπήκε και πλέον παίζει στο γήπεδό του. Ενώ μέχρι πριν λίγο καιρό με τα γεγονότα στη Γεωργία για τα οποία είχε επισημάνει ο Ρώσσος πρόεδρος Πούτιν, πως έγιναν για να βοηθήσουν τον έναν από τους δύο υποψήφιους για την προεδρία φωτογραφίζοντας τον Μακέιν, τα ποσοστά του τελευταίου και με τη βοήθεια της συμπαθεστάτης με το αυτόματο στο χέρι αντιρποέδρου του Πέλιν, ήταν στο ναδίρ τους, μετά τα κανόνια των τραπεζών, το σκηνικό άλλαξε με ρυθμούς ταχείς. Έτσι σήμερα στις δημοσκοπήσεις, εμφανίζεται πρώτος ο Ομπάμα, σε κάποιες και με διψήφιο νούμερο, ενώ ο Μακέιν, βλέποντας την ήτα του σχεδόν σίγουρη αν στις εκλογές το κλίμα το οικονομικό δεν αλλάξε, έφτασε στο σημείο να ζητήσει και την αναβολή του ντιμπέιτ…..Πολλοί σχολιαστές τόνιζαν πως η οικονομία είναι αυτή που θα κρίνει τον νικητή και όχι η εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. Ένα άλλο ζήτημα που προβληματίζει του ψηφοφόφορους είναι η ηλικία του Μακέιν. Διανύει το 72ο έτος της ηλικίας του. Η υποψήφια αντιπρόεδρός του, στην εξωτερική πολιτική δεν έχει την εμπειρία που θα έπρεπε και σε ερωτήσεις που της γίνανε σε θέματα εξωτερικής πολιτικής, οι απαντήσεις της, ήτανε άλλα λόγια να αγαπιόμαστε. Για την ιστορία η οποία από ότι φαίνεται επαναλαμβάνεται και ο μπαμπάς Μπους όταν έχασε από τον Κλίντον, έχασε λόγω της οικονομίας, τη στιγμή που λίγο καιρό πριν η δημοτικότητα του πρώτου είχε πάει στα ύψη λόγω της εισβολής στο Κουβέιτ.

Live απιστία

Τη βρομοδουλειά σου με την ερωμένη σου όταν την κάνεις, πρέπει να παίρνεις και μέτρα προφύλαξης για τα μάτια του κόσμου. Δε μπορείς να παίρνεις την ερωμένη σου, να πηγαίνεις μαζί της στην παραλία για μπάνιο (εννοείται κρυφά από τη γυναίκα σου) και όταν βλέπεις ένα ελικόπτερο να πετάει χαμηλά, εσύ χαρούμενος να το χαιρετάς! Γιατί δε μπορείς να το κάνεις αυτό; Γιατί μπορεί το ελικόπτερο, να είναι από τηλεοπτικό σταθμό. Και τελικά για τον άπιστο σύζυγο που πήρε την ερωμένη του και πήγανε στην παραλία, το ελικόπτερο που πετούσε χαμηλά και χαιρέτησε με μεγάλη του χαρά ο άπιστος σύζυγος ήταν από τηλεοπτικό σταθμό και η μετάδοση ήτανε Live από το ελικόπτερο.
“Ο άνδρας βλέποντας το ελικόπτερο άρχισε να το χαιρετά. Ο κάμεραμαν «ζουμάρισε» και έκανε μια πολλή κοντινή λήψη του ζευγαριού στην παραλία, στιγμιότυπο που μεταδόθηκε απ’ ευθείας στο αθλητικό πρόγραμμα της τηλεόρασης.” πηγή
Να μη χάσει. Αμέσως να χαιρετήσει. Που να ήξερε που χαιρετούσε…..Ο κάμεραμάν όμως και εκείνος αμέσως το δάχτυλο στο ζουμ της κάμερας. Που να ήξερε και εκείνος πως ο χαρούμενος που τους χαιρετούσε, ήταν σε “ειδική αποστολή”.
Live τον είδε ο αδερφός της άτυχης συζύγου στην τηλεόραση, τον γαμπρό του με μία γυναίκα. Νόμιζε πως ήταν η αδερφή του (που να πάει το μυαλό του αλλού….) και την παίρνει τηλέφωνο για να της πει ότι την είδε στην τηλεόραση. Εκείνη όμως του είπε πως δεν είναι στην παραλία με τον άντρα της, αλλά στο σπίτι της….Εκεί μάλλον τα πράγματα άρχισαν να στραβώνουν. Πόσο ρεζίλι μπορεί να έγινε ο άπιστος όταν πήγε σπίτι άραγε, στην κλασική ερώτηση της γυναίκας του “που ήσουν αγάπη μου;” Θα είπε το κλασικό “ήμουν με φίλους, ήμουν με έναν συνεργάτη, ήμουν στο γραφείο κλπ”. “Μήπως καλέ μου αντρούλη ήσουν σε καμία παραλία παράνομα;”. “Μα τι είναι αυτά που λες αγάπη μου; πως σου ήρθε αυτό;”. “Μου ήρθε μέσω της τηλεόρασης, που σε είδα χαρούμενος να χαιρετάς στην κάμερα του ελικόπτερου”. Εκεί σίγουρα σου κόβονται τα πόδια, αρχίζεις να αναθεματίζεις το ελικόπτερο που βρέθηκε την ακατάλληλη στιγμή, στην ακατάλληλη σχέση.
Όταν κάνεις τη βρομοδουλειά σου, προσπαθείς να μην προκαλείς την προσοχή των άλλων φίλε μου άπιστε. Τι μου ήθελες τις χαρές και τις χαιρετούρες στο ελικόπτερο; Στην πλατεία της πόλης σου να πήγαινες με την ερωμένη, λιγότεροι θα σε βλέπανε όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα!!

Hp, Win Vista και Linux

Η Hewlett Packard ετοιμάζει να διανέμει μαζί με τους φορητούς της υπολογιστές και μία δική της διανομή Linux. Αυτό θα το κάνει, αν το κάνεις, καθώς ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί επίσημα από την εταιρία, λόγω των προβλημάτων που προκαλούν τα Vista στους φορητούς της υπολογιστές. Από προσωπική εμπειρία (μικρή), αυτό που έχω αποκομίσει από τα Linux είναι πως, αποτελούν ένα “ελαφρύ” λειτουργικό σύστημα, που σε κάνει να χαίρεσαι τις δυνατότητες του υπολογιστή σου σε αντίθεση με τα vista που είναι “βαριά” και κάνουν τον υπολογιστή να σέρνεται σε σχέση με το hardware που έχει. Βέβαια με το Linux το αρνητικό είναι πως δεν υπάρχει αυτή η ευκολία στη διαχείρισή τους που υπάρχει με τα windows. Ωστόσο τα τελευταία χρόνια γίνονται προσπάθειες που έχουν αποδώσει καρπούς και έχουν βγει διανομές που είναι φιλικές προς τον χρήστη. Σχετικά με τα vista, δεν είναι τυχαίο πως σε σχέση με τα xp, δεν έχουν την απήχηση που είχαν τα τελευταία όταν πρωτοεμφανίστηκαν. Έτσι 2 χρόνια μετά την κυκλοφορία τους, ακόμη πολλοί χρήστες προτιμούν τα XP, αν τους δίνεται η δυνατότητα, καθώς πολλοί φορητοί (στους φορητούς υπάρχει περισσότερο το πρόβλημα), πωλούνται με τα Vista χωρίς να δοθεί στον χρήστη η δυνατότητα να βάλει τα XP. Για εμένα μία εμπειρία από Linux είναι κάτι που αξίζει να την έχεις. Βλέπεις το pc να “πετάει” σε επιδόσεις σε σχέση με τα win όταν του βάζεις να “τρέχει”. Επίσης έχουν πολύ όμορφα γραφικά, τα οποία δεν επιβαρύνουν τις επιδόσεις του υπολογιστή, όσο τα vista.